Afbreekbaar plastic is een breed begrip. Het betreft een soort plastic dat, onder bepaalde omgevingsomstandigheden en na een bepaalde tijd, door één of meer afbraakstappen een significante verandering ondergaat in de chemische structuur van het materiaal en daardoor bepaalde eigenschappen verliest. Daaronder vallen lichtafbreekbare plastics en thermisch zuurstofafbreekbare plastics, die als scheurbare plastics worden beschouwd en niet tot de biologisch afbreekbare plastics behoren. Afbreekbare plastics dienen te worden getest volgens standaardtestmethoden die veranderingen in prestaties weergeven, en hun categorie dient te worden vastgesteld op basis van de afbraakmethode en de levenscyclus. Ongeacht het type afbreekbaar plastic en de omgevingscondities voor afbraak, geldt over het algemeen dat afbreekbare plastics niet noodzakelijk volledig worden afgebroken tot stoffen die geen schade toebrengen aan het milieu.
Biologisch afbreekbare materialen omvatten biologisch afbreekbare natuurlijke polymeermaterialen zoals cellulose, zetmeel, papier enz., evenals biologisch afbreekbare plastics die via biosynthese of chemische synthese zijn verkregen Dit verwijst naar de afbraak die wordt veroorzaakt door de werking van micro-organismen in de natuur onder natuurlijke omstandigheden zoals bodem en/of zand, en/of specifieke omstandigheden zoals composteeromstandigheden of anaërobe vergistingsomstandigheden, of in waterige kweekvloeistoffen. Uiteindelijk wordt het volledig afgebroken tot koolstofdioxide (CO2) en/of methaan (CH4), water (H2O) en gemineraliseerde anorganische zouten van de daarin aanwezige elementen, evenals nieuwe biomassa (zoals dode micro-organismen enz.).  Het moet worden opgemerkt dat elk type biologisch afbreekbaar materiaal, inclusief papier, bepaalde omgevingsomstandigheden vereist voor afbraak. Als de afbraakomstandigheden ontbreken, met name de leefomstandigheden van micro-organismen, zal de afbraak zeer langzaam verlopen; tegelijkertijd kan niet elk type biologisch afbreekbaar materiaal onder alle omgevingsomstandigheden snel afbreken. Daarom moeten we bij het omgaan met biologisch afbreekbare materialen beginnen bij de omgevingsomstandigheden en de structuur van het materiaal zelf analyseren om te bepalen of het zich om een biologisch afbreekbaar materiaal gaat.  Hoe beoordeelt men of een materiaal biologisch afbreekbaar is? Internationaal en in China zijn een reeks testmethoden en -normen uitgegeven, waarop in de standaardvragen wordt ingegaan.
Wat is composteerbaar biologisch afbreekbaar plastic? 
Compostering is een aerobe behandelmethode om compost te produceren. Composteerbaar verwijst naar het vermogen van materialen om tijdens het composteerproces biologisch af te breken. Een materiaal, waaronder papier, plastic enz., dat  wordt verklaard composteerbaar te zijn, moet aangeven dat het materiaal biologisch afbreekbaar en in het composteersysteem disintegrabel is (zoals aangegeven in de standaardtestmethode), en dat het uiteindelijk volledig biologisch afbreekbaar is in het eindgebruik van de compost. De compost moet voldoen aan relevante kwaliteitsnormen. Kwaliteitsnormen voor biologisch afbreekbare koeriermailzakken omvatten onder andere een laag gehalte aan zware metalen, geen biologische toxiciteit en geen merkbare residuen
Wat is het verschil tussen industriële compostering en huishoudelijke compostering?
 Comité voor afbreekbare plastics: Meststof is een organische bodemverbeteraar die wordt verkregen door biologische afbraak van een mengsel. Het mengsel bestaat voornamelijk uit plantaardige resten en bevat soms ook enkele organische materialen en bepaalde anorganische stoffen. De grondstoffen voor compostering kunnen organische vaste afvalstoffen zijn in stedelijke en landelijke gebieden, zoals landbouwgewassenstengels, mest in landelijke gebieden, stedelijk huishoudelijk afval, keukenafval, gemeentelijk slib en afvalresten uit de voedingsindustrie. Compostering, een behandelmethode voor het maken van compost, maakt gebruik van micro-organismen die wijdverspreid in de natuur voorkomen om het biochemische proces te regelen waarmee afbreekbare organische stoffen in vast afval worden omgezet in stabiele humus. Compostering kan worden onderverdeeld in aerobe compostering en anaërobe compostering, afhankelijk van het groeiproces van micro-organismen en of er zuurstof aanwezig is. Biologisch afbreekbare boodschappentassen Aerobe compostering is het proces waarbij organische stoffen worden afgebroken in aanwezigheid van zuurstof. De eindproducten zijn CO2, H2O en warmte. En humus; anaërobe compostering vindt plaats onder anaërobe omstandigheden, waarbij anaërobe micro-organismen organische stoffen afbreken tot CH4, CO2, H2O, warmte en humus. Over het algemeen verwijst compostering naar aerobe compostering.
Geïndustrialiseerde compostering verwijst naar het proces waarbij micro-organismen vaste en halfvaste organische stoffen afbreken in een aerobe omgeving of bij hoge temperaturen onder gecontroleerde omstandigheden, om stabiele humus te produceren.  De gebruikelijke cyclus bedraagt 180 dagen, maar met de ontwikkeling van technologieën voor aerobe compostering kan de kortste periode 30 dagen of zelfs minder bedragen.
Huishoudelijke compostering verwijst naar het aerobe composteerproces dat voornamelijk huishoudelijk keukenafval of tuinafval gebruikt om compost voor thuisgebruik te maken. Huishoudelijke compostering duurt langer dan industriële compostering, maar overschrijdt over het algemeen niet één jaar.
Of het nu gaat om geïndustrialiseerde compostering of huishoudelijke compostering, het organische afval dat wordt verwerkt dient de volgende kenmerken te bezitten:
1. Biologische afbreekbaarheid (d.w.z. de oorspronkelijke biologische afbreekbaarheid van het materiaal)

2. Disintegratieprestaties tijdens compostering

3. Zal het biologische afbraakproces niet nadelig beïnvloeden 
Voor meer productinformatie,  klik alstublieft op de officiële website